Alleen nog even de doorbakken Dunlop's aan de achterzijde vervangen door een paar frisse Conti's die ik nog heb liggen, z'n reet gaat echt alle kanten op in de regen. Op zich wel vermakelijk, maar ook wat vermoeiend op den duur.
Vier uit zes, ofwel vier van de zes bouten afgebroken van de uitlaatspruitstukken, dan wordt de klus ineens even anders.
Gelukkig had ik nog twee tiptop spruitstukjes liggen, dus er was geen man overboord, maar wat is het toch een ge-emmer om 24 spruitstukboutjes los en weer vast te draaien. Godzijdank is er daar geen een van afgedraaid, want dan was ik à la minuut rijp voor het gesticht geworden.
Mijn katalysator had ooit een noodoperatie ondergaan, beide flenzen waren doormidden gebroken door te hard aandraaien tijdens montage aan de rest van de uitlaat. Er waren twee moeren opgelast om de zooi mee vast te maken. Door die noodsprong is mijn uitlaat nooit meer 100% dicht geweest, waarbij het grappige was dat de auto aanmerkelijk meer herrie maakte in bochten naar rechts dan naar links. Maar goed, dat is dus weer opgelost.
Noodoplossing oude kat:
Eén gebroken flens heb ik ooit bij elkaar weten te houden met een op maat gemaakte aluminium strip, op de andere pijp waren de moeren gelast. Lapwerk dus, maar soms is dat even niet anders.
